دو نوع درخت 1 وجود دارد یک نوع دارای گلهای صورتی بادام 1 تولید میکند و نوع دیگر آن با گلهای سفید بادام تلخ دارد. مغز نوع اول حاوی روغن نافرار و امولسیون است. تا اوایل قرن بیستم از آن به صورت خوراکی در پزشکی استفاده میشد اما به این شرط که بادام نوع تلخ به آن اضافه نشده بود.
در پزشکی نوین هم نسبتا متداول بود اما پزشکان دیگر آنرا تجویز نکردند. بادام تلخ نسبتا پهنتر و کوتاهتر از نوع شیرین است و حاوی تقریبا 50 درصد روغن نافرار موجود در بادامهای شیرین میباشد.
همچنین دارای امولسیون مخمر است که در حضور آب روی آمیگدالین و گلوکوئید اثر کرده ، تولید گلوکز ، سیانور و روغن عصارهای بادام تلخ یا بنزالدئید میکند. ممکن است بادامهای تلخ بین 6 تا 8 درصد سیانید هیدروژن تولید نمایند.بادام شیرین عملا فاقد نشاسته است بنابراین میتوان از آن در تهیه کیک و بیسکویت برای بیماران دیابتی یا هر نوع دیگری از بیماریهای قندی استفاده کرد. همچنین عصاره بادام میتواند جایگزین مناسبی برای عصاره وانیل دربین بیماران دیابتی باشد.

بادام شیرین از نظر طب قدیم ایران کمی گرم و تر است.
مضرات بادام:
بادام از نظر این که دارای مواد مغذی بسیاری است غذای بسیار خوبی به شمار می رود، ولی چون سنگین و ثقیل الهضم است نباید در خوردن آن افراط کرد و مقدار آن نباید در روز بیشتر از ده دانه باشد.بادام همچنین برای معده های ضعیف و سرد خوب نیست و اشخاصی که معده ی ضعیفی دارند بهتر است بادام را با شکر بخورند.
منبع:https://www.yjc.news
برچسب:
نویسنده: آرشان زارعیپور