مهمترین علل بروز تشنج

صرع، شایع ترین علت تشنج

صرع شرایطی است که باعث تشنج های مکرر می شود. تشنج ممکن است باعث عدم کنترل عضلات، حرکات، گفتار، بینایی و یا آگاهی شخص شود. این تشنج معمولا خیلی طولانی نیست، اما می تواند ترسناک باشد. خبر خوب این است که معمولا با درمان مناسب می توان تعداد تشنج ها و شدت آنها را کاهش داد. صرع یک بیماری روانی و یا معلولیت فکری نیست و بر روی فکر و یادگیری فرد تاثیری ندارد. اگر در مقابل یک فرد مصروع قرار بگیرید، دچار صرع نخواهید شد. علائم صرع عبارتند از:

• خوب کار نکردن حواس، برای مثال متوجه بو و یا صدای عجیب نشدن
• عدم کنترل عضلات
• افتادن روی زمین و حرکت ناگهانی و سریع
• خیره شدن به هوا
• بی هوش شدن

تشنج کردن همیشه نشانه بیماری صرع نیست. تحت شرایط خاصی هر کسی می تواند یک حمله تشنجی را تجربه کند. تشنج گاهی در افرادی رخ می دهد که تا حد زیادی از خواب محروم بوده اند، از داروهای مخدر استفاده می کنند، از آسیب مغزی رنج می برند، حمله اضطراب دارند، قندخونشان پایین است و یا دچار غش می شوند. کودکان ۶ ماهه تا ۵ ساله در صورتی که تب آن ها بالا باشد، در معرض خطر تب و تشنج هستند. در افراد مسن نیز تشنج می تواند نشان دهنده تومور مغزی، سکته مغزی و یا بیماری ام اس باشد.

تشنج در اثر کمبود خواب

نتایج پژوهش ها نشان می دهد کمبود خواب یکی از عوامل رایج تشنج غیرصرعی محسوب می شود. در واقع مشکلات روحی ناشی از اختلالات خواب باعث بروز تشنج بی دلیل می شود. محققان مشاهده کردند تشنج بین افرادی که کمبود خواب دارند و اغلب در طول شب از خواب بیدار می شوند رایج است. به عنوان مثال اکثر دانشجوها اعلام می کنند که اولین حمله تشنج را بعد از چند شب بیدار ماندن و مطالعه در طول جلسه امتحان تجربه کرده اند.

تشنج ناشی از گرمازدگی

وبسایت معتبر WebMD تشنج را یکی از علائم اصلی گرمازدگی عنوان می کند. در واقع قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید در گرمای تابستان باعث بروز گرمازدگی می شود که خود زمینه را برای کم آبی بدن فراهم می کند و زمانی که بدن نتواند خود را به طور طبیعی خنک کند، مشکلات جدی در ارگان ها و مغز ایجاد می شود.

یادتان باشد گرمازدگی زمانی بروز می کند که دمای بدن از ۴۰.۵ درجه سانتیگراد بیشتر شده باشد. این مسئله تاثیر زیادی روی دستگاه عصبی مرکزی می گذارد و باعث ایجاد اختلال در عملکرد مغز و بروز علائم گیجی، تشنج، از دست دادن تعادل و حتی بی هوشی می شود.

تشنج به علت افت قند خون

بیماران دیابتی زمانی که انسولین بیش از اندازه و قند اندکی در خون شان باشد، در معرض تشنج و بیهوشی قرار می گیرند. افت قند خون بعد از فعالیت بدنی شدید، حذف وعده غذایی یا تزریق بیش از اندازه انسولین بروز می کند. اگر دچار افت قند خون هستید و احساس سرگیجه و حالت تهوع می کنید ممکن است که دچار حمله تشنجی شوید. مصرف فوری قند می تواند به تثبیت قند خون و جلوگیری از تشنج و غش کمک کند.

تشنج مرتبط با استرس و تروماتیسم

بدون شک می دانید که استرس تاثیر منفی روی سلامت ذهنی و جسمی دارد. اما متخصصان اعلام کرده اند که استرس می تواند فعالیت الکتریکی مغز را به خطر انداخته و باعث بروز حملات تشنجی از نوع صرع شود. در واقع نتایج بررسی ها نشان می دهد که استرس مزمن ناشی از تروماتیسم (آسیب و جراحت) نیز می تواند باعث ایجاد گیجی، کرختی و تشنج شده و در حدود ۲۰ درصد بیماران به اشتباه صرع تشخیص داده شود.

تشنج ناشی از مصرف داروهای خاص

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا اعلام کرده است که بین مصرف برخی داروهای ضدافسردگی (زیبان و ولبوترین) و تشنج در بیمارانی که تحت درمان اختلالات خلق و خوی هستند ارتباط وجود دارد. حتی برخی از داروهای ضد درد (اولترام یا ترامادول) و پنی سیلین هایی (متی سیلین و اوگزاسیلین) که برای درمان عفونت های پوستی، عفونت های مجاری ادراری، عفونت گوش و مجاری تنفسی استفاده می شوند نیز احتمال بروز تشنج را افزایش می دهند.

تشنج ناشی از ترک ناگهانی اعتیاد به الکل

زیاده روی در مصرف الکل و قرار داشتن طولانی مدت در معرض ترکیبات آن می تواند باعث اختلال در مغز و اعتیادی غیرقابل کنترل به الکل شود. در این صورت ترک ناگهانی الکل می تواند بسیار خطرناک باشد. در واقع بررسی محققان نشان می دهد که ترک ناگهانی الکل بعد از یک دوره طولانی مدت اعتیاد به آن باعث بروز اضطراب، تشنج، حملات و حتی مرگ در طی ۴۸ ساعت می شود.

منبع:http://www.noavard.co